Obejście tętnicy wieńcowej

Operacja bajpasów jest najczęstszym rodzajem operacji serca i każdego roku w Stanach Zjednoczonych przeprowadza się ponad 200,000 XNUMX zabiegów.

Tętnice mogą z czasem ulec zatkaniu w wyniku gromadzenia się złogów tłuszczowych. Operacja bajpasu poprawia przepływ krwi do serca dzięki nowej trasie lub „bypassowi” wokół odcinka zatkanej lub chorej tętnicy.

Operacja polega na przeszczepieniu odcinka naczynia krwionośnego z nogi, klatki piersiowej lub innej części ciała na dotkniętą chorobą tętnicę wieńcową, omijając w ten sposób zatkany lub chory odcinek.

Podczas operacji bajpasów mostek zostaje podzielony, serce zostaje zatrzymane, a krew przepływa przez płuco-serce. W przeciwieństwie do innych form operacji serca, komory serca nie są otwierane podczas operacji. Niektóre zabiegi bajpasów można wykonać w ramach operacji o ograniczonym dostępie, opisanej poniżej jako minimalnie inwazyjne bajpasy.

Czego można się spodziewać

Operacja zostanie wyznaczona w terminie najlepszym dla Ciebie i Twojego chirurga, z wyjątkiem pilnych przypadków. Pamiętaj, aby poinformować swojego chirurga i kardiologa o wszelkich zmianach w stanie zdrowia, w tym o objawach przeziębienia lub grypy. Każda infekcja może mieć wpływ na Twój powrót do zdrowia.

Przejrzyj również wszystkie leki (na receptę, bez recepty i suplementy) ze swoim kardiologiem i chirurgiem.

Przed zabiegiem może być konieczne wykonanie elektrokardiogramu (EKG lub EKG), badań krwi, moczu i prześwietlenia klatki piersiowej, aby przekazać chirurgowi najnowsze informacje o stanie zdrowia.

Jeśli palisz, lekarz zaleci rzucenie palenia co najmniej 2 tygodnie przed operacją. Palenie przed operacją może prowadzić do problemów z krzepnięciem krwi i oddychaniem.

W noc poprzedzającą operację zostaniesz poproszony o kąpiel, aby zmniejszyć ilość zarazków na skórze.

Lek (znieczulający) sprawi, że będziesz spał podczas operacji. Nazywa się to „znieczuleniem”. Ponieważ znieczulenie jest najbezpieczniejsze na pusty żołądek, zostaniesz poproszony o powstrzymanie się od jedzenia i picia po północy w noc poprzedzającą operację. Jeśli jesz lub pijesz coś po północy, ważne jest, aby powiedzieć o tym anestezjologowi i chirurgowi.

Otrzymasz pełne instrukcje od swojego kardiologa i chirurga na temat zabiegu, ale oto kilka podstawowych informacji, których możesz się spodziewać jako pacjent po bajpasach.

Dzień Chirurgii

Większość pacjentów jest przyjmowana do szpitala na dzień przed operacją lub, w niektórych przypadkach, rano w dniu operacji.

Małe metalowe dyski zwane elektrodami zostaną przymocowane do klatki piersiowej. Elektrody te są podłączone do elektrokardiogramu, który monitoruje rytm serca i aktywność elektryczną. Otrzymasz miejscowy środek znieczulający, aby znieczulić obszar, w którym plastikowa rurka (nazywana linią) zostanie wprowadzona do tętnicy w twoim nadgarstku. Linia dożylna (IV) zostanie wprowadzona do twojej żyły. Linia IV zapewni znieczulenie podczas operacji. Otrzymasz coś, co pomoże Ci się zrelaksować (łagodny środek uspokajający), zanim zostaniesz zabrany na salę operacyjną.

Po całkowitym zaśnięciu rurka zostanie wprowadzona do tchawicy i podłączona do maszyny zwanej respiratorem, która przejmie kontrolę nad oddychaniem. Kolejna rurka zostanie wprowadzona przez nos i gardło do żołądka. Ta rurka zapobiegnie gromadzeniu się płynu i powietrza w żołądku, dzięki czemu po przebudzeniu nie poczujesz mdłości ani wzdęć. Cienka rurka zwana cewnikiem zostanie wprowadzona do pęcherza moczowego w celu zebrania moczu wyprodukowanego podczas operacji.

Do większości operacji bajpasów wykorzystuje się płuco-serce. Maszynę obsługuje technolog perfuzji lub specjalista od przepływu krwi. Przed podłączeniem pacjenta do tego urządzenia zostanie podany lek rozrzedzający krew, zwany antykoagulantem, aby zapobiec krzepnięciu krwi. Zespołem chirurgicznym kieruje chirurg sercowo-naczyniowy i w jego skład wchodzą inni asystujący chirurdzy, anestezjolog i pielęgniarki chirurgiczne.

Po podłączeniu do płuco-serca, serce zostaje zatrzymane i ochłodzone.

Do przeszczepu można usunąć długi kawałek żyły z nogi (żyły odpiszczelowej). Jeden koniec przeszczepu zostanie przymocowany do aorty wstępującej – dużej tętnicy transportującej bogatą w tlen krew ze szczytu serca do ciała. Drugi koniec przeszczepu zostanie przymocowany do chorej tętnicy wieńcowej poniżej zablokowanego obszaru. Chirurg może zamiast tego zastosować tętnicę po wewnętrznej stronie ściany klatki piersiowej (tętnicę piersiową wewnętrzną). Lub chirurg może użyć obu do przeszczepów. Procedura może trwać od 2 do 6 godzin, w zależności od liczby potrzebnych bajpasów.

Czas odzyskiwania

Możesz spodziewać się pobytu w szpitalu przez około tydzień, w tym co najmniej 1 do 3 dni na oddziale intensywnej terapii (OIOM).

Życie po obejściu

Po operacji bajpasów lekarz zaleci przyłączenie się do programu rehabilitacji kardiologicznej. Programy te pomagają we wprowadzaniu zmian w stylu życia, takich jak modyfikacja diety, ćwiczenia przywracające siły, rzucenie palenia, utrzymanie prawidłowej wagi i nauka radzenia sobie ze stresem.

Ponieważ operacja pomostowania aortalno-wieńcowego nie leczy choroby serca (miażdżycy ani choroby wieńcowej), leki będą stanowić istotną część leczenia po zabiegu. Najprawdopodobniej konieczne będzie przyjmowanie statyn lub innych leków obniżających poziom cholesterolu oraz rozpoczęcie terapii przeciwpłytkowej.

Jeśli masz pracę biurową, zazwyczaj możesz wrócić do pracy po 4–6 tygodniach. Ci, którzy mają bardziej wymagającą fizycznie pracę, być może będą musieli poczekać dłużej. W niektórych skrajnych przypadkach może być konieczne znalezienie pracy, która nie będzie tak wymagająca fizycznie. Dwadzieścia do 30% pacjentów z bajpasem będzie wymagało drugiego zabiegu w ciągu 10 lat.

Minimalnie inwazyjne obejście

Minimalnie inwazyjna operacja pomostowania tętnic wieńcowych odbywa się poprzez mniejsze nacięcia, a zabieg można wykonać bez zatrzymywania serca. Niektórzy pacjenci mogą nawet opuścić szpital w ciągu 48 godzin. Operację tę stosuje się wyłącznie u pacjentów, u których blokady można ominąć za pomocą mniejszego nacięcia i u których ryzyko powikłań jest niskie.

->